Deze zomer vertraagde ik. Niet op een dramatische manier. Niet omdat ik plots niks meer deed. Integendeel. Ik bleef wandelen. Ik zag vrienden. Ik werkte. Ik rommelde wat in de tuin. Ik las. Ik ging op vakantie.
Maar er veranderde wel iets. Bij bijna alles wat ik deed, leek er een extra vraag tussen te komen.
"Wil ik dit nu eigenlijk écht? Of denk ik dat ik dit zou moeten doen?"
Dat lijkt misschien een klein verschil. Maar voor mij voelde het behoorlijk groot. Want jarenlang was ik vooral goed in doen.
In actie ondernemen, in vooruitgaan, in kansen grijpen, in verantwoordelijkheden opnemen. Allemaal kwaliteiten waar ik nog steeds blij mee ben. Maar deze zomer merkte ik hoe vaak er onder een keuze eigenlijk een klein moet'je verstopt zit.
Ik moet nog snel dat mailtje sturen. Ik moet dat nog afwerken. Ik moet dat artikel nog lezen. Ik moet nog... Je kent dat misschien wel.
En plots hoorde ik mezelf veel vaker antwoorden: "Ja, maar wil ik dat nu eigenlijk?"
Soms was het antwoord ja, soms was het antwoord nee. En soms wist ik het niet meteen.
Maar alleen al de vraag stellen maakte een verschil. Het gaf me keuzevrijheid.
Ik merk ook dat vertragen iets doet met emoties. Wanneer je blijft gaan, kun je verrassend veel wegduwen. Frustratie. Verdriet. Teleurstelling. Twijfel. Irritatie. Als je genoeg bezig blijft, hoef je ze niet altijd te voelen. Je maakt er simpelweg geen tijd voor.
Tot je wat trager gaat leven. Dan wordt het plots stiller. En dan merk je dingen op. Niet altijd de leuke dingen trouwens...
Maar wel de eerlijke dingen. Wat je energie geeft. Wat je leegzuigt. Waar je blij van wordt. Waar je eigenlijk al een tijdje klaar mee bent. Ik denk dat dat voor mij misschien één van de grootste cadeaus van vertragen is.
Niet dat ik plots alle antwoorden heb. Wel dat ik mezelf beter aanvoel. En dat ik daardoor bewuster kan kiezen. Niet vanuit gewoonte. Niet vanuit verwachtingen. Niet vanuit "het hoort zo". Maar vanuit: "Past dit eigenlijk nog bij mij?"
Da's een vraag die ik tegenwoordig veel interessanter vind dan: "Wat moet ik nu doen?"
Misschien is dat ook ineens een mooie vraag voor jou.
Welke keuzes maak jij vandaag nog omdat ze écht bij je passen?
En welke omdat je ze altijd zo gemaakt hebt?
Reactie plaatsen
Reacties